Cytomegalia (CMV) jest chorobą wirusową przeważnie przebiegającą bezobjawowo. Jest szeroko rozpowszechniona wśród ludzi na całym świecie. Częste występowanie wirusa cytomegalii w populacji ludzkiej (w Europie Centralnej 60-80% mieszkańców jest nosicielami tego wirusa) spowodowane jest łatwym szerzeniem się zakażenia: przez kontakt ze śliną, moczem, nasieniem, wydzieliną pochwy, w wyniku przetoczenia krwi lub preparatów krwiopochodnych, a także po przeszczepach narządów. Wirus cytomegalii jest najczęstszą wirusową przyczyną wewnątrzmacicznego zakażenia płodu. Uważa się, że około 1% noworodków ulega zakażeniu w okresie płodowym, następstwem czego są zaburzenia i opóźnienia w rozwoju umysłowym, trudności w nauce, zaburzenia słuchu oraz upośledzenie widzenia.
    Do zakażenia płodu dochodzi po zarażeniu ciężarnej kobiety, które następuje na drodze przenikania wirusa przez łożysko. Pierwotna infekcja u kobiet ciężarnych zwykle jest bezobjawowa, ale u około 10 % stwierdza się następujące objawy: podwyższoną temperaturę ciała, która może utrzymywać się do 30 dni, zmęczenie, ból głowy, kaszel i ból gardła. Badaniem fizykalnym stwierdza się zapalenie gardła, powiększenie węzłów chłonnych, czasami powiększenie wątroby i śledziony, a także zmiany w obrazie krwi.
Najbardziej niebezpieczna dla płodu jest pierwotna infekcja rozwijająca się u ciężarnej do 20 tygodnia ciąży, ponieważ może prowadzić do małogłowia oraz zwapnień śródczaszkowych. Natomiast infekcje rozwijające się w drugiej połowie ciąży mogą powodować u noworodków zapalenie wątroby, płuc, ciężką małopłytkowość.
Do grup wysokiego ryzyka zakażenia CMV podczas ciąży i urodzenia noworodka z wrodzoną infekcją CMV należą matki młodociane, kobiety pracujące w handlu, nauczycielki i opiekunki w żłobkach i przedszkolach. Infekcje wrodzone występują w 30-40% pierwotnych zakażeń przebiegających u ciężarnych, ale tylko 1% noworodków rodzi się z cytomegalią wrodzoną i u około 10% z nich ujawnia się zespół wrodzonej cytomegalii. Charakteryzuje się on opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego, żółtaczką, powiększeniem śledziony i wątroby, małopłytkowością i zapaleniem płuc, a także zwapnieniami śródczaszkowymi, zapaleniem siatkówki i naczyniówki, głuchotą. Rokowanie jest bardzo poważne, bo 20-30% noworodków umiera, a u tych które przeżyją mogą rozwinąć się zaburzenia rozwoju umysłowego, upośledzenia słuchu i wzroku. U wielu tych dzieci po urodzeniu nie ma żadnych objawów, ale mogą one rozwinąć się dopiero w okresie szkolnym.
Rozpoznanie cytomegalii u ciężarnej opieramy na badaniu poziomu miana przeciwciał w klasie IgM i IgG. Obecność przeciwciał IgG kobiety na początku ciąży świadczy o przechorowaniu przez nią cytomegalii, co chroni ją przed świeżą infekcją i czyni zakażenie płodu mało prawdopodobnym. O istnieniu pierwotnego zakażenia, groźnego dla płodu świadczy obecność przeciwciał klasy IgM (które jednak mogą przetrwać do 18 miesięcy od pierwotnej infekcji) oraz znaczny wzrost przeciwciał IgG. Leczenie cytomegalii u ciężarnych jak dotychczas nie zostało opracowane, dyskutuje się nad stosowaniem leku przeciwwirusowego gancykloviru. Trwają też prace nad skuteczną szczepionką, ale nie ma dowodów, że jej zastosowanie zapobiega infekcji wewnątrzmacicznej.



Różyczka

    W przypadku tej choroby istnieje bardzo ścisła zależność pomiędzy ryzykiem wystąpienia wad płodu i ich rodzajem, a okresem ciąży, w którym doszło do zakażenia. Nawet przebycie różyczki na kilka tygodni przed zapłodnieniem może skutkować utratą ciąży lub wykształceniem wad rozwojowych u płodu. Zakażenie różyczką w pierwszych sześciu tygodniach ciąży powoduje powstanie zaburzeń rozwojowych w 56% ciąż, później ryzyko to stopniowo się zmniejsza. Przebycie różyczki po 22 tygodniu ciąży nie stanowi zagrożenia dla płodu.
    Zakażenie wirusem różyczki płodu we wczesnym okresie rozwoju powoduje powstanie zespołu wad: zahamowania rozwoju węwnątrzmacicznego, wad serca, wad narządu wzroku, głuchoty, zapalenia wątroby, zapalenia płuc, niedokrwistości, uszkodzenia szkliwa zębów i innych. Zapobieganie wystąpieniu różyczki wrodzonej polega na stosowaniu szczepień ochronnych. Szczepienie przeciwko różyczce znajduje się w kalendarzu szczepień obowiązkowych dla dziewczynek w 13 roku życia. Jako szczepienie dodatkowe zaleca się je młodym kobietom zwłaszcza pracującym w środowiskach dziecięcych (przedszkola, szkoły, szpitale, przychodnie), szczególnie nie poddanych szczepieniu w 13 roku życia lub jeżeli od szczepienia podstawowego w 13 roku życia minęło więcej niż 10 lat. Kobiety, które nie przebyły różyczki, nie były szczepione w dzieciństwie lub od szczepienia minęło więcej niż 10 lat, powinny otrzymać szczepionkę przeciwko różyczce najpóźniej na 3 miesiące przed planowaną ciążą.

Toksoplazmoza



    To choroba odzwierzęca, wywołana przez pierwotniaka Toxoplasma gondi. Początkowo postacie wewnątrzkomórkowe rozwijają się w organizmach wielu gatunków ptaków i ssaków, natomiast żywicielem ostatecznym jest jelito cienkie zwierząt kotowatych, gdzie pasożyt osią ga formę dojrzałą, inwazyjną. Człowiek zaraża się bezpośrednio od chorego kota, drogą pokarmową poprzez zanieczyszczone jego kałem pokarmy, jarzyny, owoce lub przez zjedzenie mięsa świeżego, mięsa marynowanego, grillowanego lub wędzonego pochodzącego od zakażonych zwierząt rzeźnych. Wśród mieszkańców Polski przeciwciała przeciwko toksoplazmozie stwierdza się u około 50% populacji, co jest równoznaczne z częstością występowania tej choroby. Przebieg toksoplazmozy może być zupełnie bezobjawowy, często jednak występuje powiększenie węzłów chłonnych, złe samopoczucie, czasem zapalenie mięśnia sercowego lub zapalenie opon mózgowych.
    Zarażenie kobiety w okresie przed zajściem w ciążę nie stanowi zagrożenia dla płodu, natomiast świeża infekcja u ciężarnej wywołuje zapalenie łożyska i przejście tą drogą pasożytów do płodu. Ryzyko przeniknięcia Toxoplasma gondi przez łożysko wzrasta wraz z zaawansowaniem ciąży i wynosi: 25% w pierwszym trymestrze, 50% w drugim i 65% w trzecim trymestrze, ale ryzyko toksoplazmozy wrodzonej u płodu jest największe w pierwszym trymestrze - 75%, mniejsze w drugim - około 50%, a w trzecim trymestrze już tylko około 5%. W przypadku zakażeń wewnątrzmacicznych w pierwszym trymestrze ciąży często dochodzi do poronienia lub obumarcia wewnątrzmacicznego płodu.
    U 10% zarażonych płodów rozwija się toksoplazmoza wrodzona. Charakteryzują ją różne objawy kliniczne, czasami w postaci tzw. triady Sabina - Pinkertona, są to: wodogłowie lub małogłowie, zapalenie siatkówki oraz zwapnienia śródmózgowia, któremu towarzyszy znacznie opóźnienie rozwoju umysłowego dziecka. Toksoplazmoza wrodzona może również powodować niedorozwój płodu, małopłytkowość, powiększenie wątroby i śledziony. Większość dzieci zarażonych w czasie ciąży nie ma żadnych objawów i choroba zostaje nierozpoznana, a więc i nieleczona. U niektórych z tych dzieci w późniejszym wieku mogą ujawnić się niekorzystne następstwa ze strony ośrodkowego układu nerwowego, a również upośledzenie słuchu i zaburzenia widzenia. W Polsce istnieje obowiązek badania w kierunku toksoplazmozy każdej kobiety ciężarnej. Na początku ciąży należy oznaczyć przeciwciała. Jeżeli do przechorowania toksoplazmozy doszło przed ciążą, we krwi kobiety znajdują się przeciwciała w klasie IgG, chroniące przed zakażeniem. Przeciwciała IgG są oznaczane w surowicy krwi 2 do 4 tygodni od zarażenia, następnie ich miano szybko wzrasta do maksymalnego poziomu około 2 do 4 miesięcy od zarażenia, po czym następuje ich powolny spadek. IgG utrzymujące się na stałym poziomie są dowodem zakażenia w przeszłości. Jeżeli przeciwciał nie stwierdzono, czyli wynik jest ujemny, badanie należy powtarzać co 3 miesiące, aby sprawdzić, czy nie pojawiły się przeciwciała IgM, co oznaczałoby świeżą infekcję. Jeżeli wynik badania IgG jest dodatni - oznacza to, że kobieta nie powinna się obawiać choroby. Kobiety oczekujące dziecka, zwłaszcza nie posiadające przeciwciał przeciw toksoplazmozie powinny unikać źródeł zakażenia przez całą ciążę - nie jeść surowego mięsa, unikać posiłków z mięsa marynowanego, grillowanego lub wędzonego, myć dokładnie jarzyny i owoce, zawsze stosować rękawice gumowe w trakcie prac ogrodowych i w przypadku kontaktu z ziemią lub piaskiem, unikać kontaktu z odchodami kotów i przede wszystkim przestrzegać zasad higieny, czyli myć ciepłą wodą z dodatkiem detergentu ręce oraz sztućce, naczynia lub inne przyrządy, które zostały zanieczyszczone surowym mięsem.
    Lekiem do zwalczania toksoplazmozy w ciąży jest antybiotyk - spiramycyna, podawana doustnie od chwili rozpoznania toksoplazmozy aż do porodu. Po porodzie u dziecka przez rok należy określać poziom przeciwciał IgG i IgM. Obecność u noworodka przeciwciał IgM świadczy o toksoplazmozie wrodzonej. U dzieci nie zarażonych poziom przeciwciał IgG, pochodzących od matki, stopniowo obniża się.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C

    Wirusowe zapalenie wątroby w trakcie ciąży zwiększa ryzyko uszkodzenia płodu. Często występuje poród przedwczesny, obumarcie płodu, urodzenie dziecka z małą wagą. Najczęściej do zakażenia dziecka wirusem dochodzi jednak w trakcie porodu. U kobiet w ciąży obowiązkowo wykonuje się oznaczenie antygenemii HBs - jeżeli wynik jest dodatni, po porodzie konieczne jest podanie noworodkowi immunoglobuliny, która zapobiega zakażeniu dziecka.

Opryszczka

    Wirus opryszczki typu 2 (HSV- 2), szeroko rozpowszechniony w populacji ludzkiej, powoduje powstawanie pęcherzykowych zmian w okolicy narządów płciowych. Jeżeli do zakażenia dochodzi w okresie ciąży, może nastąpić przeniesienie wirusa na płód drogą krwi lub poprzez kontakt noworodka z wirusem w trakcie porodu. Wrodzona infekcja, powodująca wady u płodu zdarza się rzadko, u dziecka występuje wtedy opóźnienie wzrostu, małogłowie, zapalenie i zwapnienia mózgu, wady oczu. Choroba nabyta w trakcie porodu objawia się występowaniem licznych, rozsianych wykwitów na skórze i błonach śluzowych, z wysoką gorączką. Śmiertelność noworodków przekracza wówczas 60%. Leczenie polega na stosowaniu acyklowiru zarówno u ciężarnej jak i u noworodka.

Ospa wietrzna

    W przypadku zachorowania kobiety w ciąży na ospę wietrzną lub półpasiec, wywoływane przez wirus Varicella-Zoster, ryzyko przejścia zakażenia na płód wynosi mniej niż 3%. Bardziej niebezpieczne jest zakażenie w I i II trymestrze ciąży. W zespole ospy wrodzonej stwierdza się blizny skórne, zmiany w narządzie wzroku, niedorozwój kończyn, zaniki mięśniowe, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. W ponad 30% przypadków wystąpienia ospy wrodzonej, dziecko umiera po urodzeniu. Jeżeli kobieta w ciąży, która nie przebyła ospy wietrznej w dzieciństwie, miała kontakt z chorym na ospę lub półpasiec, należy oznaczyć w jej krwi poziom przeciwciał, a jeżeli ich brak - konieczne jest podanie swoistej immunoglobuliny. W profilaktyce i leczeniu wykorzystuje się również lek przeciwwirusowy acyklowir.

Gorączka w ciąży jest niebezpieczna

    Podwyższona temperatura ciała matki, spowodowana infekcją wirusową lub bakteryjną, może być przyczyną powstania wad wrodzonych u płodu. Gorączka, czyli temperatura powyżej 38şC jest szczególnie niebezpieczna w okresie pomiędzy 4 a 14 tygodniem ciąży. Może bowiem powodować wystąpienie opóźnienia wzrostu, upośledzenie umysłowe, wady ośrodkowego układu nerwowego, takie jak bezczaszkowość, małogłowie, zniekształcenia twarzy (rozszczep wargi i podniebienia, wady ucha) oraz wady kończyn.

    Poprzez panikę kierujecie się na wpół zdrowym rozsądkiem, kupując 5 książek różnych autorów, słuchając dobrych rad kilku miłych cioć i przeglądając opinie matek na różnych portalach internetowych. Gdy dziecko się rodzi w głowie powstaje mętlik. Tetra czy pampersy, karmienie sztuczne czy naturalne, oliwka czy inne specyfiki, mydło czy płyn do kąpieli?! itd. itd. Dowiecie się, że jajko trzeba podawać jak najwcześniej, bo ma dużo żelaza, a także, że nie należy się spieszyć, bo wywołuje alergię. Nie noś dziecka na rękach, bo przyzwyczaisz, bądźŸ weźŸ dziecko na ręce, bo ono potrzebuje miłości i pieszczot. Nie bierzcie za poważnie wszystkiego co radzą sąsiedzi, nie do końca deprymujcie się tym, co mówią specjaliści. Przede wszystkim zaufajcie swojemu zdrowemu rozsądkowi. Kierujcie się instynktem na podstawie CAŁEJ wiedzy jaką zdobyłyście studiując poradniki i wysłuchując rad całej rodziny i znajomych mam. Ze wszystkiego należy wyciągnąć odpowiednie wnioski.
    Zadbajcie jednak o dobrego lekarza, który pozna wasze dziecko na tyle, by pomóc wam w jego pielęgnacji, wychowaniu i dobrym żywieniu. Nie od dziś wiadomo, że naturalna wypływająca z miłości, opieka rodzicielska jest stokroć ważniejsza od umiejętnego nakładania pieluchy, czy biegłości sporządzania mieszanki mlecznej. Każde nieporadne wzięcie dziecka na ręce, pierwsza kąpiel czy karmienie, każdy uśmiech twój, budzi w dziecku poczucie, że należy do was, że na was może polegać, a wy uczycie się dzięki temu jego języka i ukrytych dotąd potrzeb. Nikt inny nawet z ogromnym doświadczeniem nie zaspokoi potrzeb waszego dziecka jak wy sami. Sama przekonasz się, że wszystkiego można nauczyć się o macierzyństwie zajmując się własnym dzieckiem. Silna więź rozwija się niepostrzeżenie. Codzienna pielęgnacja i obserwacja, przekona was do tego, że świetnie sobie radzicie, że jesteście dobrymi rodzicami. Pomimo wszelkich waszych dylematów i obaw.
    Pierwsza ciąża niezależnie od wieku, zwykle jest równoznaczna z końcem wolnej od trosk młodości. Nawet kiedy kobieta mocno pragnęła dziecka zdarza się, że w chwilach zadumy zarzuca sobie, że to koniec wszelkiej beztroski, nieplanowanych wypadów za miasto, co weekendowych spotkań ze znajomymi, a także podział domowego budżetu na nowo przybyłego członka rodziny. Musimy postarać się radzić sobie z taki zarzutami. Pamiętając zatem, że na spacerach codziennych możemy nawiązać mnóstwo wartościowych i wieloletnich przyjaŸni z innymi mamami, a także z przyszłymi kolegami naszych dzieci. Posiadanie dziecka to nie koniec życia, lecz początek budowania własnej wartości, więzi uczuciowej z partnerem, a także odnalezienie sensu naszego jestestwa. Bo rodzicami będziemy do końca naszych dni.

Skuteczny kwas foliowy
    Chociaż mechanizm zaburzeń rozwoju układu nerwowego dziecka nie został do końca poznany, naukowe badania medyczne wykazały, że kwas foliowy czyli witamina B9 (z grupy witamin B) zapobiega aż w 70% wadom cewy nerwowej. W trakcie innych badań wykryto, że kobiety z niedoborem kwasu foliowego mają większe ryzyko poronienia oraz wystąpienia u dziecka innych wad wrodzonych takich jak rozszczep wargi i podniebienia, niektóre wady serca i wady kończyn. Kwas foliowy jest organizmowi niezbędny w trakcie procesu tworzenia i naprawy genów, syntezy białek - podstawowego budulca dla komórek i narządów. Dlatego odpowiedni poziom tej witaminy w organizmie jest bardzo ważny w trakcie ciąży, a szczególnie w pierwszych jej tygodniach - w procesie organogenezy - czyli kształtowania się narządów dziecka.

    Kwas foliowy jest także potrzebny w skomplikowanym procesie metabolicznym polegającym na przekształceniu homocysteiny, która jest jednym z aminokwasów (cząsteczek, z których zbudowane są białka) do innego aminokwasu - metioniny. Niedobór kwasu foliowego może powodować wzrost poziomu homocysteiny we krwi, który, jak wskazują badania naukowe, może być przyczyną niektórych wad wrodzonych. Podwyższony poziom homocysteiny jest również kojarzony z nawykowymi poronieniami i wcześniactwem. Dlatego też w 1997 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej powołał Zespół Ekspertów w sprawie zapobiegania wadom wrodzonym cewy nerwowej i jeszcze w tym samym roku pojawiły się zalecenia zespołu - m.in.: “wszystkie kobiety w wieku rozrodczym w Polsce, które mogą zajść w ciążę, powinny spożywać 0,4 mg kwasu foliowego dziennie w celu zapobiegnięcia wystąpienia u ich potomstwa wad cewy nerwowej, w tym zwłaszcza rozszczepu kręgosłupa i bezmózgowia”. Kwas foliowy jest znany większości kobiet, które już urodziły dziecko. Był i jest on bowiem szeroko stosowany przez lekarzy ginekologów w leczeniu niedokrwistości u kobiet w ciąży. Jednak w tym celu stosuje się go zwykle się go w drugim trymestrze ciąży.

Zażywać przed zajściem w ciążę
    Trzeba jedna mieć na uwadze, że - jak donoszą nowe badania - kwas foliowy jest potrzebny w budowie zdrowych komórek, dlatego też prawidłowy poziom tej witaminy u kobiety w czasie całej ciąży jest bardzo ważny. Niestety, wady cewy nerwowej powstają pomiędzy 16 a 28 dniem po zapłodnieniu, kiedy większość kobiet nie zdaje sobie jeszcze sprawy z tego, że spodziewa się dziecka. Zazwyczaj kobieta dowiaduje się o ciąży w 4 - 6 tygodniu jej trwania lub później, gdy mózg i rdzeń kręgowy dziecka są już ukształtowane. Dlatego też przyszła mama powinna rozpocząć przyjmowanie kwasu foliowego co najmniej 4 tygodnie przed zajściem w ciążę i kontynuować przez cały okres ciąży. Ponieważ ciąże w Polsce w większości nie są planowane, codzienne zażywanie kwasu foliowego powinno dotyczyć każdej kobiety w wieku rozrodczym - pomiędzy 18 i 45 rokiem życia.

Nie tylko z jedzeniem
    Dla większości kobiet wystarczająca jest dzienna dawka kwasu foliowego w wysokości 0,4 mg dziennie (400 mikrogramów) uzupełniona przez spożywanie produktów żywnościowych bogatych w kwas foliowy. Kwas foliowy w żywności występuje w formie naturalnej w postaci folianów, a bogate w nie produkty to warzywa zielonoliściaste (kapusta, brokuły, szpinak, brukselka, szparagi, kalafior), rośliny strączkowe (fasola szparagowa, groch, soja) oraz cytrusy (pomarańcze i sok pomarańczowy) oraz drożdże i otręby pszenne. Jednak jedząc te produkty przeciętnie dostarczamy 0,15-0,25 mg kwasu foliowego, a dawka chroniąca przed wystąpieniem wad wrodzonych wynosi 0,6-0,8 mg.
    Dodatkowo foliany łatwo ulegają rozkładowi w trakcie przechowywania oraz pod wpływem wysokiej temperatury, w trakcie gotowania i pieczenia (straty sięgają od 50 do 90% początkowej zawartości tej witaminy), a do tego przyswajalność folianów z pożywienia sięga tylko 50%. Dlatego też niezbędne jest dodatkowe przyjmowanie kwasu foliowego w dawce 0,4 mg dziennie. W takiej dawce jest on dostępny bez recepty. Kwas foliowy jest również składnikiem części preparatów wielowitaminowych (często pod nazwą acidum folicum), jednak decydując się na przyjmowanie tej witaminy w preparacie wielowitaminowym należy sprawdzić jej dawkę, ponieważ cześć multiwitamin zawiera kwas foliowy w dawce niższej niż 0,4 mg, a więc niewystarczającej pod kątem zapobiegania wadom wrodzonym.
Na polskim rynku dostępne są także produkty spożywcze wzbogacone w kwas foliowy, takie jak niektóre płatki śniadaniowe i soki owocowe. Kwas foliowy w tabletkach oraz używany do wzbogacania żywności jest syntetyczną formą folianów, ale dzięki mniejszej cząsteczce jest łatwiej niż foliany przyswajalny przez organizm.

Bezpieczna witamina
    Kwas foliowy jest witaminą rozpuszczalną w wodzie i jego nadmiar wydalany jest z moczem, dlatego też nie ma niebezpieczeństwa przedawkowania go. Zażywany w dawce 0,4 mg dziennie nie wywołuje żadnych efektów ubocznych i może być stosowany nawet przez wiele lat tak, jak inne witaminy. Jednak duże dawki kwasu foliowego mogą utrudniać rozpoznanie niedokrwistości wywołanej niedoborem witaminy B 12, jednak niedobór witaminy B 12 u ludzi młodych jest bardzo rzadki.
    Wyjątkiem są osoby na diecie wegetariańskiej, szczególnie jeśli nie spożywają również nabiału. Z tego względu jednak długotrwałe stosowanie dawki większej niż 1 mg dziennie wymaga nadzoru lekarza. Natomiast kobiety, które urodziły już dziecko z wadą cewy nerwowej lub których taka wada wystąpiła w rodzinie, potrzebują większej dawki kwasu foliowego - 4 mg dziennie co najmniej miesiąc przed ciążą i w pierwszych miesiącach ciąży, ponieważ istnieje większe ryzyko wystąpienia podobnej wady u dziecka. Dlatego powinny zaplanować ciążę i przed ciążą zasięgnąć porady lekarza, który przepisze kwas foliowy w odpowiednio dużej dawce.
    Kobiety chore na padaczkę powinny bezwzględnie planować ciążę, a przed ciążą zgłosić się do prowadzącego lekarza neurologa. Wskazana może być bowiem zmiana stosowanego leku przeciwpadaczkowego na bezpieczniejszy dla dziecka oraz indywidualne ustalenie dawki kwasu foliowego.

Rola smoczka
    Prawidłowo przebiegające oddychanie w czasie karmienia powinno odbywać się tylko poprzez nos! Jak się okazuje bardzo ważną funkcję i rolę spełniają tutaj akcesoria do karmienia. Kształt i rodzaj podawanego dziecku smoczka powinien spełniać określone parametry, które umożliwiają dziecku prawidłowe oddychanie w czasie karmienia. Należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby smoczek był:
dynamiczny – tylko taki smoczek (którego końcówka rozciąga się w czasie ssania i po każdym takcie wraca do pozycji wyjściowej) ma szansę wspomagać dziecko w wytworzeniu i utrzymaniu podciśnienia wewnątrz jamy ustnej. Wówczas ryzyko ulewania i wypływania pokarmu kącikami ust, będzie istotnie mniejsze;
maksymalnie zbliżony do kształtu piersi mamy, z odpowiednio twardą i szeroką podstawą. Maluszek powinien mieć możliwość szczelnego ułożenia warg na szerokiej podstawie smoczka, analogicznie jak na brodawce piersi mamy. Dzięki temu jego usta szczelnie przylegają do smoczka i w trakcie karmienia dziecko nie łyka powietrza. Jest to niezwykle ważne, gdyż drogi oddechowe oraz pokarmowe w czasie ssania nie mogą się mieszać!
    Prawidłowy oddech Maluszka może śledzić każdy rodzic. Warto konsultować to z lekarzem neonatologiem lub pediatrą. W czasie wizyt kontrolnych lekarz powinien pytać o przebieg karmienia, tym samym uzyskując informacje na temat oddychania, ssania oraz połykania.


Istotne znaczenie dla prawidłowego przebiegu ssania i oddychania ma wyższa pozycja do karmienia. Pokarm jest wówczas swobodnie transportowany we wnętrzu jamy ustnej i dziecko może samo regulować tempo ssania. Niskie pozycje (np. leżące) wymuszają na niemowlęciu bardzo szybkie i intensywne połykanie, ponieważ płynny pokarm błyskawicznie przemieszcza się pod wpływem siły grawitacji w kierunku tylnej ściany jamy ustnej.


    Prawidłowe ssanie promuje efektywne, dobrze koordynowane oddychanie. Tym samym podnosi wydolność oddechową Twojego dziecka; stymuluje intensywną pracę całego aparatu oddechowego i dotlenia niemowlę.


Co to jest SIDS?
SIDS (skrót pochodzi od angielskiej nazwy–Sudden Infant Death Syndrome), czyli zespół nagłej śmierci niemowląt, polega na tym, że niemowlę umiera nagle i przyczyna śmierci jest nieznana. SIDS jest znany również pod nazwą nagłej śmierci łóżeczkowej. Na szczęście SIDS występuje rzadko. W 2002 roku, jedno na 2000 dzieci urodzonych w Stanach Zjednoczonych, umarło z powodu SIDS przed ukończeniem pierwszego roku życia. Około 20% przypadków śmierci z powodu SIDS zdarza się w żłobkach. Większe ryzyko SIDS występuje u dzieci urodzonych przedwcześnie lub z niską wagą urodzeniową, jak również u dzieci, które były narażone na bierne palenie. Większe ryzyko występuje również u dzieci, których matki mają mniej niż 20 lat, paliły podczas ciąży lub nie korzystały, albo korzystały w minimalnym stopniu, z opieki prenatalnej. Monitor oddechu można zapobiegać ewentualnym wypadkom spowodowanym bezdechem. Monitor poprzez czujniki umieszczone pod materacem łóżeczka wykrywa ruch oddechowy dziecka. Niebezpieczny 20 sekundowy bezdech sygnalizowany jest alarmem. Konieczna jest wtedy szybka reakcja rodziców.

    Każda ciężarna powinna zapytać położnika, kiedy najwcześniej może określić, w którym z tych czterech tygodni odbędzie się jej indywidualny poród. Konieczność dokładnego określenia terminu porodu wynika z faktu, po terminie płody są narażone na duże niebezpieczeństwo związane z wygasaniem czynności łożyska i jego niewydolnością.

    Aby obliczony terminu porodu był możliwie najbardziej wiarygodny, lekarz prowadzący ciążę wykorzystuje dla jego potwierdzenia wszystkie istotne informacje, które dostarcza przebieg samej ciąży. Ustalenie terminu porodu można określić na podstawie:

• Pierwszego dnia ostatniej miesiączki - reguła Naegelego
• Dnia zapłodnienia
• Dnia skoku podstawowej temperatury ciała
• Stwierdzenia dodatniego testu ciążowego
• Daty wystąpienia pierwszych ruchów płodu
• Wysokości dna macicy

Termin porodu na podstawie pierwszego dnia ostatniej miesiączki

    Obliczając termin porodu posługujemy się regułą Naegelego, która uwzglednia pierwszy dzień ostatniej miesiączki oraz długość cyklu.

Termin porodu=pierwszy dzień ostatniej miesiączki + 7dni - 3miesiące + 1rok +/- X dni

X dni= rożnica dni cyklu kobiety od cyklu wzorcowego 28 dniowego

    W cyklu fizjologicznym owulacja a zatem i zapłodnienie powinno nastąpić 14 dni przed terminem spodziewanego kolejnego krwawienia miesiączkowego. W związku z tym przy cyklu 26-dniowym termin porodu przesuwa się o 2 dni do przodu (kobieta rodzi wcześniej w porównaniu do cyklu 28 dniowego), a w razie cyklu 32-dniowego o 4 dni do tyłu czyli kobieta rodzi później w porównaniu do cyklu 28 dniowego.

Termin porodu na podstawie daty zapłodnienia

    Wyliczenie terminu porodu jeżeli ciężarna dokładnie zna datę poczęcia jest bardzo łatwe. Wiedząc że ciąża trwa 266 dni od chwili zapłodnienia wystarczy dodać do podanej daty odjąc 3 miesiące i 7 dni.

Termin porodu=data zapłodnienia - 7 dni - 3 miesiące + 1 rok

Termin porodu na podstawie skoku podstawowej temperatury ciała
    Podstawową temperaturę ciała mierzy się rano przed wstaniem z łóżka w jamie ustnej, w odbycie lub w pochwie po co najmniej 6 godzinnym odpoczynku nocnym. Ponadto należy wykluczyć choroby przebiegające z podwyższeniem temperatury.
    Podstawowa temperatura ciała jest w fazie wzrostowej o 0,5°C niższa, zwykle poniżej 37°C niż w fazie wydzielniczej, w której jest zwykle powyżej 37°C. W przypadku cyklu 28 dni skok temperatury, związany z działaniem progesteronu, o 0,5°C następuje zwykle 13-14 dnia cyklu tj około 1 dnia po owulacji. W przypadku kiedy dojdzie do zapłodnienia i rozwija się ciąża podwyższona temperatura ciała utrzymuje się nadal powyżej 37°C przez co najmniej 16 dni. Do wyliczenia terminu porodu przyjmuje się zatem dzień skoku temperatury ciała.

Termin porodu na podstawie dodatniego testu ciążowego
    Stwierdzenie dodatniego testu ciążowego, który najwcześnej stwierdza się około 7-14 dnia po spodziewanej miesiączce może jedynie upewnić lekarza co do terminu porodu wyznaczonego innymi metodami.

Termin porodu na podstawie pierwszych ruchów płodu

Pierwsze ruchy płodu odczuwane są przez:

• pierwiastki pod koniec 20 tygodnia (koniec 5 miesiąca)
• wieloródki pod koniec 18 tygodnia (między 4-5 miesiącem)

    Jednak dość często wieloródki odczuwają pierwsze ruchy płodu już pod koniec 16 czy 17 tygodnia ciąży a pierwiastki często nie potrafią podać daty wystąpienia pierwszych ruchów płodu. Ponadto wiele kobiet często traktuje za ruchy płodu np ruchy jelit.

Termin porodu na podstawie wysokości dna macicy

    Wysokość dna macicy zmieniająca się w poszczególnych tygodniach ciąży ma mniejsze znaczenie dla określenia terminu porodu. Poniżej przedstawiamy jak kształtuje się wysokość dna macicy w poszczególnych tygodniach ciąży:

• koniec 16 tygodnia - 1-2 palce ponad spojeniem łonowym
• koniec 20 tygodnia - 2-3 palce poniżej pępka
• koniec 24 tygodnia - na wysokości pępka
• koniec 28 tygodnia - 2-3 palce powyżej pępka
• koniec 32 tygodnia - w połowie odległości pomiędzy pępkiem a wyrostkiem mieczkowatym (dolna część mostka)
• koniec 36 tygodnia - przylega do łuków żebrowych
• koniec 40 tygodnia - 1-2 palce poniżej łuków żebrowych

    W pierwszych dniach 37 tygodnia ciąży dno macicy obniża się do wysokości z końca 37 tygodnia. Tak więc licząc od momentu kiedy dno macicy zaczyna opadać do porodu pozostaje około 2-4 tygodni przy czym u pierwiastek częście 4 tygodni a u wieloródek 3 tygodne.

1. pokarm z piersi jest jałowy (bez bakterii) - nie trzeba go podgrzewać, pasteryzować, sterylizować, jest o temperaturze ciała. Zawsze gotowy do spożycia o każdej porze dnia i nocy.
2. prawie wszystkie produkty jakie zawiera Twoje mleko(tu ważna Twoja dieta) są przyswajane przez organizm dziecka i przez niego wykorzystane.
   • białko
   • tłuszcze
   • węglowodany
   • witaminy i składniki mineralne
3. Zawarte w pokarmie liczne , elementy krwi, żywe komórki, enzymy, hormony i czynniki wzrostu tkanek sprawiają, że organizm dziecka mimo swojej niedojrzałości prawidłowo się rozwija.
4. mleko zawiera przeciwciała. Noworodek rodzi się z niedojrzałym układem immunologicznym. Posiada taką odporność, jaką mu zapewniłaś w ciąży. Jego organizm zacznie produkować przeciwciała około 6 tygodnia życia. Aby walczyć z takimi elementami jak: bakterie, wirusy, grzyby, alergeny, toksyny, itd. musi przeciwciała otrzymywać.
5. pokarm posiada właściwości przeciwalergiczne
   • przeciwciała IgA (tzw. sekrecyjne) pokrywają przewód pokarmowy warstwą ochronną ograniczając wchłanianie substancji uczulających
   • naturalna flora bakteryjna w jelitach dziecka (dzięki pokarmowi) - chroni przed infekcjami i alergią
   • zawarte w pokarmie enzymy trawienne, wspomagają i przyśpieszają trawienie - obniżają możliwości uczulenia
   • karmienie piersią opóźnia kontakt przewodu pokarmowego dziecka z alergenami
6. korzystne jest również dla Ciebie
   • zmniejsza ryzyko krwotoków poporodowych. Wydzielana w trakcie ssania oxytocyna obkurcza mięsień macicy, dzięki czemu szybciej powrócisz do formy.
   • opóźnia powrót krwawienia miesiączkowego
   • chroni przed szybkim zajściem w kolejną ciążę (karmienie wyłącznie piersią opóźnia owulację)
   • pozwala na szybka utratę zbędnych kilogramów (nagromadzone zapasy tłuszczu podczas ciąży zużywane są podczas procesu laktacji)
   • zmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwory sutka i jajnika, a w okresie przekwitania wystąpienia osteoporozy

Leczenie

   Endometriozę leczy się dwoma sposobami:
zachowawczą (wykorzystanie terapii hormonalnej).
Lek Danazol który jest androgenem hamującym owulację, wyniki leczenia gruczolistości znacznie się poprawiły (skuteczność leczenia przy niepłodności, której przyczyną jest endometrioza, wynosi 30%). Lek może jednak może mieć nieprzyjemne skutki uboczne: zatrzymywanie wody w organizmie, tycie, trądzik, zmniejszenie libido, zmęczenie, zaburzony wzrost i przebarwienia włosów.

chirurgiczną
   Jeśli leczenie hormonami nie przyniosło żądanych efektów,zostaje zabieg chirurgiczny. Zabieg przeprowadza się w taki sposób, aby nie upośledzał płodności. Podczas zabiegu usuwane są zrosty aby kobieta mogła zajść w ciąże. Najczęściej jednak po wykonaniu zabiegu chirurgicznego potrzebne i wskazane jest leczenie farmakologiczne (hormonalne),w celu uniknięcia nawrotu choroby oraz powstania nowotworu.

Ćwiczenia:
   Na początek rozgrzewka rób kilka powtórzeń danego ćwiczenia na początek mogą być od 3-5 (abyś nie przeforsowała swojego organizmu. Z czasem ćwicząc więcej możesz zwiększać ilość powtórzeń).

1. zacznij od marszu. Maszeruj w miejscu, następnie zrób 2 szerokości basenu w jedną i drugą stronę.
2. stań w miejscu, rób krążenia prawego barku w tył-potem w przód ( 5-8 razy w przód i w tył)
3. to samo ćw. co nr 2 tylko bark lewy
4. ćwiczenie nr 2 i 3 ( jak wyżej)obydwa barki jednocześnie w przód
5. ćwiczenie nr 4 obydwa barki jednocześnie w tył
6. nadal stojąc w miejscu unoś kończyny dolne zgięte w kolanach
7. kolejnym ćwiczenie unoszenie kończyn dolnych prostych w przód i w tył
8. stojąc w wodzie (sięgającej barków lub chociażby łokci ) odpychaj wody rękami od siebie
9. ćw. jak wyżej, tylko teraz zgarniaj wodę do siebie (masaż brzucha)
10. ręce wzdłuż tułowia i powoli wykonuj ruch tak aby ręce połączyły się po wodą z przodu
11. teraz czas na marsz w przód z odpychaniem wody rękami (2 szerokości basenu)
12. ćw. j.w. tylko odpychaj wodę w tył
13. stań przy ścianie basenu bokiem wykonuj ruch odwodzenia (unoszenia w bok) prosta kończyny dolnej na przemian kilka razy nogą prawą kilka lewą
14. teraz marsz w szerokim rozkroku (wygląda śmiesznie, ale dobrze rozciąga mięśnie)

   Po rozgrzewce możesz przejść do ćwiczeń z „makaronami” (jeśli nie posiadasz swojego, a basen także nie ma ich na stanie możesz makaron zastąpić deską do pływania. Te na basenie są zawsze).

1. stań w miejscu -„wpychaj” makaron/deskę pod wodę w kierunku stóp, ręce staraj się mieć proste
2. ćw. Jak wyżej tylko makaron w przód (cały czas zanurzony)
3. stojąc w miejscu cały makaron zanurz pod wodą i przesuwaj w prawo i w lewo na zmianę( kilka razy)
4. makaron trzymając w prawej ręce zanurzaj pod wodę wzdłuż kończy dolnej (ręka prosta)
5. teraz przełóż makaron w lewą rękę i zanurzaj wzdłuż lewej kończyny dolnej
6. tak samo jak wyżej tyle, że makaron zanurzany z tyłu a nie z boku ciała (ręka lewa nadal prosta)
7. ćw. 6 makaron w ręce prawej
8. kończyny górne wyprostowane w nich trzymamy makaron wykonujemy ruch tak aby dotknąć kolanami makaronu( raz kolano prawe raz lewe, możesz spróbować dwoma na raz)
9. makaron pod prawą stroną, ręce na biodrach „wpychanie” makaronu pod wodę nogą prawą
10. przytrzymaj makaron nogami pod wodą i wykonuj ruchy prostowania i zginania rąk
11. następnie makaron trzymając z tyłu na wysokości pasa-„wpychaj” pod wodę
12. połóż się na wodzie makaron włóż pod łopatki, (leżenie na wodzie)lekkie poruszaj kończynami dolnymi góra -dół na zmianę
13. połóż się jak w ćw. 12 makaron ułóż w ten sam sposób wykonuj ruchy nogami na zmianę w bok
14. pozycja jak w ćw. 12 i 13 wykonuj ruch nogami równocześnie w bok

   Kolejną propozycją są ćwiczenia rozciągające możesz je wykonać po rozgrzewce i ćwiczeniach z makaronami lub osobno jako ćwiczenia rozluźniające mięśnie

1. stojąc w wodzie przytrzymaj głowę prawą ręką w stronę prawego ramienia
2. jak ćw. pierwsze w druga stronę
3. stań na prawej nodze, lewą nogę zgiętą przyciągaj do lewego pośladka
4. jak ćw. wyżej stań na lewej nodze przyciągaj prawą nogę
5. stojąc na lewej nodze, przyciągaj prawą nogę zgiętą w kolanie do klatki piersiowej (w zależności od wielkości brzucha, możesz pociągnąć nogę nawet na wysokość pępka)
6. jak ćw. wyżej stojąc na prawej nodze, przyciągać lewą
7. stojąc w lekkim rozkroku wygnij się delikatnie do tyłu (2- 3 powtórzenia)
8. stojąc w wodzie odwiedź prawą rękę w tył-przytrzymaj
9. jak wyżej lewą ręką
10. stojąc w lekkim rozkroku ręce oprzyj na biodrach wykonuj krążenia prawą raz lewą stopą (kilka powtórzeń)

   Kolejnym etapem ćwiczeń w wodzie mogą być ćwiczenia przy ścianie basenu (pływalni)

1. przytrzymanie jedną ręką krawędzi basenu , druga wzdłuż tułowia -przysiad na jednej nodze druga ugięta (nie wykonuj pełnego przysiadu, jeśli nie dasz rady, ale pamiętaj o prawidłowej postawie- plecy proste, nie pochylaj się do przodu)
2. ćw. jak wyżej na drugiej nodze
3. przytrzymanie krawędzi basenu dwoma rękoma – prawa noga w przód i w tył na zmianę (kilka powtórzeń)
4. ćw. jak wyżej lewa noga
5. chwyt rękoma tyłem za ścianę-leżenie na wodzie przyciąganie na zmianę raz prawej raz prawej nogi raz lewej w miarę możliwości do brzucha

   Ćwiczenia są tak dobrane i zmodyfikowane, aby bez problemu mogła je wykonywać kobieta w początkach ciąży jak i w trzecim trymestrze. Pamiętaj aby ćwiczyć pod okiem ratowników, nie przeforsowywać się, ćwiczenia, te mają być formą aktywności ale i relaksu. Spytaj twojego lekarza prowadzącego czy nie widzi przeciwwskazań do korzystania z basenu, jeśli z tobą i dzieckiem jest wszystko w porządku ćwicz.

]]> http://www.9miesiecy.eu/index.php/przygotowania-do-ciazy/cwiczenia-w-wodzie-w-czasie-ciazy/feed/ http://www.9miesiecy.eu/index.php/zdrowie/zaburzenia-cyklu-miesiaczkowego/ http://www.9miesiecy.eu/index.php/zdrowie/zaburzenia-cyklu-miesiaczkowego/#comments Wed, 11 Mar 2009 18:41:12 +0000 admin http://www.9miesiecy.eu/?p=17    Prawidłowy cykl miesiączkowy u kobiety powinien trwać od 21 do 35 dni. Jeżeli cykle skracają się lub przedłużają nazywamy je cyklami nieregularnymi. Cykl miesiączkowy regulowany jest poprzez hormony: estrogeny, progesteron i inne (FSH i LH).Duży wpływ na prawidłowy cykl ma również gospodarka hormonu tarczycy. Hormony tarczycy są odpowiedzialne za prawidłowe wydzielanie hormonów przez jajnik oraz prawidłowe jajeczkowanie. W niedoborze hormonów tarczycy przysadka mózgowa zwiększa swoją aktywność co pobudza tarczycę do wytwarzania zwiększonej ilości hormonów.

   Wzrost aktywności przysadki wpływa jednak również na jajniki, które zwiększają nadmiernie produkcję estrogenów. U kobiet z niedoczynnością tarczycy występuje nadmiar estrogenów, który może doprowadzić do przedwczesnej lub opóźnionej miesiączki (menstruacji), ta zaś dodatkowo cechować się może zwiększonym bólem. W przypadku kobiet z niedoczynnością tarczycy a starających się o dziecko wskazane jest podjęcia leczenia u endokrynologa. Kolejnym hormonem mającym wpływ na zaburzenia cyklu miesiączkowego jest prolaktyna(PRL). Jej nadmiar może spowodować że cykle będą się skracać lub wydłużać krwawienia mogą stać się mniej obfite lub też całkowicie zaniknąć. Nadmiar prolaktyny doprowadza też często do tego, że cykle stają się bezowulacyjne, co uniemożliwia zajście w ciążę.



Cykle miesiączkowe możemy regulować za pomocą następujących leków:


Castagnus -jest roślinnym preparatem zawierającym w swoim składzie wyciąg z owoców niepokalanka mnisiego. Preparat reguluje pracę przysadki mózgowej, która poprzez centralny układ nerwowy kieruje cyklem miesięcznym i wydzielaniem regulujących go hormonów: estrogenów i progesteronu. Zalecany jest w celu łagodzenia dolegliwości zespołu napięcia przedmiesiączkowego oraz w leczeniu zaburzeń cyklu miesięcznego.



Luteina - Stany niedoboru endogennego progesteronu pod postacią zaburzeń cyklu miesiączkowego:
• Bolesne miesiączkowanie,
• Cykle bezowulacyjne,
• Zespól napięcia przedmiesiączkowego
• Czynnościowe krwawienia maciczne
• Endometrioza
• Zapłodnienie in vitro
• Niepłodność związana z niedomogą lutealną
• Poronienia nawykowe i zagrażające na tle niedoboru progesteronu

Lek wydaje się z przepisu lekarza.



Bromergon - obniża poziom prolaktyny, której wysoki poziom utrudnia zajście w ciążę i prowadzi do niepłodności.
Lek wydaje się z przepisu lekarza.



Hormeel S - reguluje cykl miesiączkowy i wspomaga płodność.



]]> http://www.9miesiecy.eu/index.php/zdrowie/zaburzenia-cyklu-miesiaczkowego/feed/